AY IŞIĞINDA AĞAÇ GÖLGESİ

Gecenin En Karanlık Yeri

Anasayfa
Ay Işığında Ağaç Gölgesi
Ziyaretci Defteri

_???_

Ağlatma beni,
Haberin olsun beni kan tutar.
Görürsem kanlı göz yaşımı,
Düşer kalırım bir köşede.
Taşıyamazsın.
Beni kaldırmaz senin yüreğin,
Benim ayaklarım olmadan.
Beni ağlatma ve gitme.
Kaldırmaz yüreğim,kaldırmaz gidişini
Ve kanar durmadan.
Düşer kalırım bir köşede.
Kanatma beni.

BAHARDA SENİ BEKLİYORUM

Kaçan yazlarını kovalıyor kalbim.
Senden bir şeyler arıyor her tarafta.

Delicesine esiyor rüzgarın,
Kalbimde senden kalan yıkıntılar arasında.

Hala umutlar yaşatıyorum senin için.
Hala, kulaklarımda senin sesinle şarkılar yazıyorum sana.
Hala bakışlarındaki sıcaklığı hissediyorum.
Ve hala, sıcaklığı ellerinin avuçlarımda.
Seni unutamıyorum.
Denedim, olmuyor.
Anla.

Çiçekler bahara hazırlanıyor bu mevsimde,
Şubat güneşi ısıtıyor;yakıyor hatta.
Odam aydınlık ben karanlıktayım.
Telefonlarda bile duyamadığım sesin
Yaralıyor beni her gün .
Bir garip yüreğim,yüreğim buruk.
Orta yerinden kırgın hayatım sensiz.
Sensiz hayat yalan sanki.

Bahar , çiçekleri
Bahar çiçekleri , baharı bekliyor.
Ben baharda seni bekliyorum.

BELKİ VARIM, BELKİDE VARSINDIR

Belki varım,
Belki yokum bu hayatta.
Sahte bu yeryüzü,
Aşklarda yok ki zaten.
Evrimleşmiş,yer değiştirmiş aldanmalarla.
Ve işte , yazdırıyor insana kendini,
Böyle kör karanlıklarda

İnsan bir kere vurulur,
Bin kere ölür olmuş.
Hatıralar bilemiş uçlarını,
Aşka ait bıçakların,
Ve nice kalpler vurulmuş.

Söyleyecek söz kalmadı.
Vakit gitmek vakti.
Sahteliklerde de olsa buluşulur birgün,
Belki.

Belki varım ,
Belki yokum bu hayatta
Sahte yeryüzünün sahte insanı,
Olmayan aşkların,
Aldanmış aşığıyım.

Sen mi?
Belki varsındır.

__________

Kırık bir aynanın önünde oturuyorum,
Yüzüm iki parça görünüyor.
Kalkıyorum yavaşça oturduğum yerden
Tam göğsümün üstüne gelince,
Yüreğimi görüyorum aynada kalbimi.
Yürek zaten parçalanmış
Oluyor paramparça
Baktıkça ağlıyorum.

DÜŞLERİM

Karanlık sokaklarda düşlerim kaldı.
Bir zamanlar benimde yarınlarım,
Ve o yarınlardan dudaklarıma yansıyan bir şarkım vardı.
Sokaklarımız aydınlıktı.

O sokakların gülen bir çocuğuydum bende.
Bir gün,
Sessiz bir veda girdi içimize.
Sonra karanlığımız gülen o çocuğu öldürdü.
Şarkım sustu,yarınlar yok oldu.
Ve karanlıktı artık sokaklar.

Şimdi aramak boşuna bir parça ışığı,
O gülen çocuğun mezarı başında,
O günlerimiz eskide,
Benim düşlerim karanlık sokaklarda kaldı.

Önceki Sayfa
Sonraki Sayfa

Harikalar Tic. teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.